|
22.07.07 |
 Ταξίδι στο κέντρο της γης
Με
ένα γιγαντιαίο τρυπάνι, το οποίο θα βρίσκεται τοποθετημένο πάνω σε
πλοίο, οι ερευνητές ευελπιστούν ότι θα καταφέρουν να τρυπήσουν δια
μέσου της θαλάσσης το φλοιό του πλανήτη και να ανοίξουν δρόμο ώστε να
φθάσουν ως το μανδύα της γης.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι τα ευρήματα τους θα τους Βοηθήσουν να
λύσουν διάφορα μυστήρια, όπως το τι προκαλεί τους υποθαλάσσιους
σεισμούς και επίσης αν υπάρχει Ζωή σε τέτοια Βάθη.
Το πλοίο που θα μεταφέρει το 57.500 τόνων τρυπάνι ονομάζεται «Τσικίου» που σημαίνει Γη στα ιαπωνικά.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
22.07.07 |
 Γιατί ονειρευόμαστε;
Βρετανοί
ερευνητές διεξήγαγαν πειράματα με τη βοήθεια... ηλεκτρονικών
παιχνιδιών. Οι άνθρωποι κλήθηκαν να παίξουν ένα απλό ηλεκτρονικό
παιχνίδι. Παρατηρήθηκε ότι, όταν πήγαν για ύπνο, ονειρεύτηκαν το ίδιο
ακριβώς παιχνίδι. Σύμφωνα με τον ψυχίατρο Ρόμπερτ Στίγκολντ, επικεφαλή
του προγράμματος, ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί τα όνειρα με τέτοιον τρόπο,
ώστε να αρχειοθετεί τις αναμνήσεις της προηγούμενης μέρας.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
22.07.07 |
 Ο Νικόλα Τέσλα
Τα μικροσωματίδια μετατρέπονταν σε άλλα σωματίδια: μπορούσαν να
δημιουργηθούν από ενέργεια και να παράγουν ενέργεια, θεωρούσε το σύμπαν
ως ένα δυναμικό δίκτυο με αδιαχώριστα ενεργειακά πρότυπα. Παρά τις
πρωτοποριακές του ιδέες ο Τέσλα επέλεξε να μείνει πιστός σιην παλιά
ορολογία του «αιθέρα». Συχνά χρησιμοποιούσε αρχαίες σανσκριτικές
ορολογίες προκειμένου να περιγράψει τα φυσικά φαινόμενα. Το 1851 ο
Τέσλα περιέγραψε το σύμπαν ως ένα κινητικό σύστημα γεμάτο ενέργεια, που
μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σχετικά εύκολα. Μελετώντας τη βεδική
φιλοσοφία άρχισε σταδιακά να χρησιμοποιεί τις λέξεις Ακάσα και Πράνα
καθώς και την αρχή του φωτοβόλου αιθέρα, για να περιγράψει την πηνή,
την ύπαρξη και τη δομή της ύλης.
Οι «μοντέρνοι» βέβαια επιστήμονες
της εποχής του αποδέχθηκαν τη θεωρία της Σχετικότητας του Άλμπερτ
Αϊνστάιν και απέρριψαν τη θεωρία ίου Αιθέρα, θεωρώντας τις εργασίες του
Τέσλα «δεύτερης κατηγορίας» και «μη επιστημονικές». Ο Σερβοαμερικανός
εφευρέτης από την πλευρά του όεν αποδεχόταν τη θεωρία της Σχετικότητας.
Έλεγε μάλιστα χαρακτηριστικά: «θεωρώ ότι ο χώρος δεν μπορεί να
καμπυλωθεί, για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό δεν αρμόζει στην
τελειότητα...»
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο Τέσλα υποστήριξε ότι το
φως ταξιδεύει σε μεγάλες αποστάσεις συμπιέζοντας και αραιώνοντας τον
αιθέρα, όπυς τα ηχητικά κύματα πιέζουν κι αραιώνουν τον ενδιάμεσο αέρα.
Την εποχή εκείνη όμως η θεωρία του Αιθέρα φάνταζε «μη επιστημονική» και
ξεπερασμένη. Ωστόσο σήμερα η επιστήμη ψαίνεται ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο
της κι αρχίζει να βλέπει με άλλο μάτι και ν' αποδέχεται τη θεωρία του
Αιθέρα.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
22.07.07 |
 Ρέυματα μεταφοράς στον μανδύα
Η κίνηση αυτή επιβραδύνεται από την τιμή του ιξώδους του υγρού.
Κινητήρια δύναμη αυτής της κίνησης είναι μια πηγή θερμότητας, η οποία
βρίσκεται στο εσωτερικό της Γης, λόγω της διάσπασης των ραδιενεργών
στοιχείων του πυρήνα, όπως U238, U235, Τh232 και Κ40. Τα στοιχεία αυτά
έχουν «παγιδευτεί» στον πυρήνα από την εποχή του σχηματισμού του
πλανήτη. Η θερμότητα, σε συμφωνία με το δεύτερο θερμοδυναμικό νόμο,
πρέπει να κινηθεί προς ψυχρότερες περιοχές και σταδιακά στην επιφάνεια
της Γης, κάτι που επιτυγχάνεται με τα ρεύματα μεταφοράς, τα οποία
φέρνουν θερμό υλικό στην επιφάνεια και προωθούν ψυχρότερο υλικό στο
εσωτερικό της Γης.
Το φαινόμενο μελετήθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα
από τον Γάλλο φυσικό Ηenri Benard ο οποίος έδειξε ότι η κίνηση
μεταφοράς δεν ήταν δυνατή παρά μόνο κάτω από ορισμένες συνθήκες. Το
1961 ο λόρδος Rayleigh υποστήριξε ότι η ύπαρξη των ρευμάτων μεταφοράς
είναι δυνατή μόνο όταν ένας αριθμός δίχως διαστάσεις, χαρακτηριστικός
του υγρού, ο αριθμός Rayleigh, R. υπερβαίνει μία κρίσιμη τιμή. Στη
γεωφυσική ο αριθμός Rayleigh είναι ιδιαίτερης σημασίας γιατί καθορίζει
την ύπαρξη των ρευμάτων μεταφοράς σε ένα ρευστό σώμα, όπως ο γήινος
μανδύας. Ο αριθμός Rayleigh για τον γήινο μανδύα έχει την κατάλληλη
τιμή για την ύπαρξη ρευμάτων μεταφοράς. Καθορίζεται από τον συντελεστή
θερμικής διαστολής, τη θερμοβαθμίδα, την ένταση του βαρυτικού πεδίου
της Γης, το πάχος του ρευστού σώματος, τον συντελεστή θερμικής διάχυσης
και τον λόγο του ιξώδους προς την πυκνότητα.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
22.07.07 |
 Η άλλη όψη του Παρθενώνος, η καμπυλότητα των γραμμών
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ “ ΦΥΣΙΚΑ ” ΚΕΦ. Β΄ 11-14
Ο Παρθενών, το αρχιτεκτονικό και καλλιτεχνικό αριστούργημα της ελληνικής κλασσικής περιόδου πέρα από την λαμπρότητα που εκπέμπει, ακόμη και στην κατάσταση όπου βρίσκεται σήμερα, μαγνητίζει τους μελετητές όλου του κόσμου με τις πρωτοποριακές για την εποχή εκείνη, αρχιτεκτονικές του ιδιαιτερότητες, την καμπυλότητα των γραμμών του και τις προοπτικές οπταπάτες (οφθαλμαπάτες).
 Η άλλη όψη του Παρθενώνος, η καμπυλότητα των γραμμών
Οι γραμμές του Παρθενώνος, είτε οριζόντιες, είτε κάθετες, δίδουν όλες την εντύπωσιν της ευθείας. Και όμως ουδεμία απολύτως οριζόντια ευθεία και ουδεμία αυστηρώς κάθετος υπάρχει.
Η επιφάνεια του στυλοβάτου
Η βάση όπου πατούν οι κίονες έχει μίαν ελαφροτάτην έξαρσιν εις εκάστην μακράν πλευράν, εις το μέσον, μετρούσαν μόλις 8 εκατοστά του μέτρου, τα οποία σβήνουν και χάνονται ομαλά μέσα εις τα 70 περίπου μέτρα του μήκους του στυλοβάτου.
Ανάλογος είναι η καμπυλότης των επιστυλίων ( η μαρμάρινη δοκός που τοποθετείται πάνω στους στύλους ) . Με τας ελαφροτάτας ταύτας καμπυλώσεις τας οποίας πρώτος εμελέτησεν ο Άγγλος Penrose ( 1851 ), το μέγα οικοδόμημα αποκτά μίαν ελαστικότητα και ένα φτερούγισμα προς τα άνω.
Το επιστύλιο παρουσιάζει στο σύνολό του μείωση προς τα άνω και σχήμα στενουμένου τραπεζίου. Η προς τα έσω κλίσις της εξωτερικής επιφανείας του επιστυλίου, η οποία συνεχίζεται και εις την ζωοφόρον ( η ανάγλυφη ταινία πάνω από το επιστύλιο ) ή εις τα τρίγλυφα και τις μετόπες, αποδεικνύει την επικρατούσα εις όλο το κτίριο μείωση δηλαδή την στένωση αυτού προς τα άνω. Πρέπει δε να σημειωθεί, ότι η μείωση αυτή δεν εξυψώνει μόνο το κτίριο, αλλά έχει ως αποτέλεσμα να καταβιβάζει το κέντρο βάρους αυτού προς την γη, και ένεκα τούτου να καθιστά απαραίτητο την ύπαρξη καμπυλότητας εις τον στυλοβάτη, ίνα ούτος δια μιας ανώσεως, το αναβιβάσει, αισθητικώς υψηλότερον. !
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
Μυστήρια 
