|
08.10.07 |
 Η Ναυμαχία του Ναβαρίνου Μετά την πτώση της Ακρόπολης (24 Μαΐου 1827) η Επανάσταση του '21 έπνεε τα λοίσθια. Στην Ηπειρωτική Ελλάδα είχε κατασταλεί και μόνο στο ανατολικό τμήμα της Πελοποννήσου παρέμενε ζωντανή. Κι εκεί, όμως, απειλείτο από τον Ιμπραήμ, που σκόπευε να εκστρατεύσει κατά του Ναυπλίου και της Ύδρας.
Σε αυτήν τη δύσκολη στιγμή για την Ελλάδα, η ευρωπαϊκή διπλωματία άλλαξε στάση και άρχισε να διάκειται ευμενώς προς την Επανάσταση. Συνέβαλε σε αυτό και ο νέος Υπουργός Εξωτερικών της Αγγλίας Γεώργιος Κάνινγκ, που έδωσε μια πιο φιλελεύθερη τροπή στην εξωτερική πολιτική της Γηραιάς Αλβιόνας. Έτσι, στις 24 Ιουνίου 1827 υπογράφτηκε στο Λονδίνο συνθήκη μεταξύ Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας, που καθόριζε τα της ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
Σύμφωνα με τη συνθήκη, ιδρυόταν ελληνικό κράτος υπό την επικυριαρχία του Σουλτάνου, με σύνορα τον Αμβρακικό και τον Παγασητικό Κόλπο. Στη «Συνθήκη Ειρηνεύσεως της Ελλάδος» υπήρχε κι ένα μυστικό άρθρο, που προέβλεπε την επέμβαση των τριών δυνάμεων, εάν οι δύο εμπόλεμοι δεν δέχονταν τους όρους της σύμβασης.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|
07.10.07 |
Η ραγδαία επέκταση των Τούρκων, ιδιαίτερα μετά την εκδίωξη των Ενετών από τη Ναύπακτο, που αποτελούσε το τελευταίο προπύργιο, ανησύχησε τη Δύση. Ο πάπας της Ρώμης Πίος ο Β΄ μπροστά στον επερχόμενο κίνδυνο κάλεσε όλους τους χριστιανούς ηγεμόνες της Δύσης σε σταυροφορία κατά της Τουρκικής απειλής. Η έκκλησή του βρήκε περιορισμένη απήχηση.  Πίνακας της ναυμαχίας της Ναυπάκτου Οι περισσότεροι ηγεμόνες εξαντλούνταν σε εσωτερικές διαμάχες και έκριναν άκαιρη και επικίνδυνη την επιχείρηση αυτή. Ανταποκρίθηκαν και υπέγραψαν συνθήκη Ιερής συμμαχίας ο βασιλιάς της Ισπανίας, η ενετική δημοκρατία, άλλα Ιταλικά κρατίδια και οι Ιππότες της Μάλτας. Αρχηγός της ναυτικής σταυροφορίας επιλέχθηκε ο Δον Ζουάν ο Αυστριακός. Κέντρο συγκέντρωσης των συμμαχικών δυνάμεων ορίσθηκε η Μεσσήνη της Ιταλίας. Στις 2 Οκτωβρίου 1571 μ.Χ. ο χριστιανικός στόλος πέρασε από την Κέρκυρα και αγκυροβόλησε για λίγο στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας, όπου πληροφορήθηκε ότι ο τουρκικός στόλος με επικεφαλή τον αρχιναύαρχο Μουεζίν Ζαδέ Αλή είχε ελλιμενιστεί στη Ναύπακτο. Η εμφάνιση της χριστιανικής αρμάδας στα ελληνικά νερά αποτέλεσε μεγάλο γεγονός για τους έλληνες, τόσο τους υπόδουλους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας όσο και τους κατοίκους των βενετοκρατούμενων περιοχών. Η ουσιαστική συμπαράσταση εκδηλώθηκε κυρίως με συμμετοχή στις δαπάνες του πολέμου, πρόθυμη υπηρεσία στο στόλο και με κάθε είδους διευκολύνσεις. Επτά επτανησιακά πλοία, πέντε κρητικά και χιλιάδες Έλληνες κωπηλάτες και από τα δυο στρατόπεδα, ανάμεσά τους και πολλοί Ναυπάκτιοι, έλαβαν μέρος σε τούτη τη κοσμοβόητη θαλασσινή σύγκρουση. Στις 7 Οκτωβρίου 1571 οι δύο στόλοι πάνοπλοι, λίγα μίλια δυτικά της Ναυπάκτου, στις Εχινάδες νήσους, συγκρούσθηκαν σ' έναν τιτάνιο αγώνα δύο κόσμων, του Ασιατικού και του Ευρωπαϊκού.
|
|
Διαβάστε περισσότερα...
|
|
|